Jednak niebawem doszło do sporów wśród zwycięzców. W 520 r. Chounu został zamordowany przez matkę, która w ten sposób pomściła śmierć wnuka, zaduszonego na rozkaz ojca wskutek intryg młodej żony Chounu. Podczas tych zamieszek wszyscy pretendenci do tronu rourańskiego znaleźli się w rękach Tuoba. Jeden z nich, Anagui, syn poprzedniego władcy, zniósł zależność chińską i odbudował potęgę ludu Rouran. W 525 r. Anagui pomógł Wei stłumić powstania w warowniach nadgranicznych. Po tym wydarzeniu jego pozycja urosła na tyle, że w 532 r. wysłał na dwór cesarski poselstwo z prośbą o rękę księżniczki Wei dla syna. Wykorzystując rozpad Północnej Dynastii Wei na części Zachodnią i Wschodnią (534 r.) Rouran zniszczyli ostatecznie w 540 r. państwo Telesów.

Kres hegemonii Rouran na stepach azjatyckich położyli zależni od nich Turkuci, początkowo zamieszkujący góry Ałtaju i specjalizujący się w wytwarzaniu żelaznej broni z miejscowych surowców, z której składali im daniny.