Wobec licznie pojawiających się nowych i mało prawdopodobnych ataków na AES w 2010 roku, Vincent Rijmen opublikował ironiczny artykuł opisujący „atak nazwany praktycznym”.
W grudniu 2009 opublikowano atak na niektóre sprzętowe implementacje AES umożliwiający odtworzenie klucza ze złożonością 232 przez zastosowanie różnicowej analizy błędów ().
Zużycie zasobów sprzętowych Duża szybkość działania oraz niskie zużycie pamięci były głównymi kryteriami, na podstawie których wybierano algorytm. Algorytm AES funkcjonuje prawidłowo na szerokim zakresie urządzeń – zarówno na 8-bitowych kartach mikroprocesorowych, jak i na komputerach o wysokiej mocy obliczeniowej.
W przypadku mikroprocesorów klasy Pentium Pro, szyfrowanie za pomocą AES-a wymaga 18 cykli zegara na każdy bajt, co jest równoznaczne z wydajnością rzędu 11 MB/s dla procesora 200 MHz. Z kolei na procesorze klasy Pentium M o szybkości 1,7 GHz wydajność wynosi ok. 60 MB/s.
Na procesorach Intel Core i3/i5/i7, AMD APU, a także na procesorach AMD FX wspierających zestaw instrukcji AES, wydajność może przekroczyć 700 MB/s na każdy wątek.
Przypisy https://csrc.nist.gov/publications/fips/fips197/fips-197.pdf
Linki zewnętrzne Kody źródłowe różnych algorytmów szyfrowania (także algorytmu Rijndael) na stronie Schneiera
Kategoria:Szyfry blokowe