Owca dzika, argali, argal (Ovis ammon) – gatunek ssaka parzystokopytnego z rodziny wołowatych (Bovidae). Występuje w Azji Środkowej w kilku podgatunkach. Gatunek bliski zagrożenia wyginięciem. Największa dzikożyjąca owca świata. Posiadaczka największych rogów spośród wszystkich dzikich owiec.
Taksonomia Po raz pierwszy owcę dziką opisał Karol Linneusz w 1758, nadając jej nazwę Capra ammon. Pierwszym człowiekiem z Zachodu, który opisał owcę dziką, był Marco Polo. Napotkał on owce pamirskie (O. ammon polii) w XIII wieku podczas przemierzania Pamiru. Zwą się one również owcami Marco Polo, zarówno po angielsku, jak i po polsku. Współcześnie gatunek umieszcza się w rodzaju Ovis. Wyróżnia się 9 podgatunków, jednak systematyka tego gatunku jest niejasna. Wyróżnia się następujące podgatunki: owca ałtajska (Ovis ammon ammon) (Linnaeus, 1758) – dawniej znana jako: argali owca kazachska (O. a. collium) Severtzov, 1873 owca stokowa (O. a. comosa) Hollister, 1919 owca mongolska (O. a. darwini) Przewalski, 1883 owca tybetańska (O. a. hodgsonii) Blyth, 1841 owca kirgiska (O. a. karelini) Severtzov, 1873 owca czarnogórska (O. a. nigrimontana) Severtzov, 1873 owca pamirska (O. a. polii) Blyth, 1840 owca uzbecka (O. a.