87. Brała aktywny udział w pracy patriotyczno-społecznej. Podczas studiów w Szwajcarii należała do Ligi Polskiej, a potem do Ligi Narodowej. Należała do pionierek ruchu emancypacyjnego w Polsce. Była aktywna m.in. w Kole Kobiet Korony i Litwy. Od 1899 działała w Towarzystwie Oświaty Narodowej. Była członkiem Zarządu Związku Unarodowienia SzkółNasza walka o szkołę polską 1901-1917, t. II, Warszawa 1934, s. 18.. Jednocześnie działała w Polskiej Macierzy Szkolnej. Opuściła Ligę Narodową w 1908 nie zgadzając się na zmianę linii politycznej ruchu narodowo-demokratycznego wobec Rosji i protestując przeciwko stanowisku zajętemu przez Romana Dmowskiego wobec strajku szkolnego.
Współzałożycielka w 1913 i działaczka Ligi Kobiet Polskich Pogotowia WojennegoJoanna Dufrat, Kobiety w kręgu lewicy niepodległościowej. Od Ligi Kobiet Pogotowia Wojennego do Ochotniczej Legii Kobiet (1908–1918/1919), Toruń 2001, s. 82, . Podczas I wojny światowej działała na rzecz Legionów Polskich i współpracowała z Departamentem Wojskowym NKNJerzy Z. Pająk, Liga Kobiet Polskich Pogotowia Wojennego wobec sporów w obozie aktywistycznym (sierpień 1915-sierpień 1916), w: "Kieleckie Studia Historyczne", 1999, t. 15, s. 87.. Po wznowieniu działalności przez Polską Macierz Szkolną włączyła się w jej działalność.