Albo zdanie Protagorasa jest obiektywną prawdą (i przeczy sobie), albo nie mówi nic, bo jest „prawdą subiektywną”, a o istnieniu takich „prawd” wiemy od dawna.
Zauważyć należy, że pierwszej części zdania łatwo nadać wydźwięk inny niż ma zdanie pełne, zwłaszcza jeśli nie wiadomo nic o sensie, jaki nadawał mu Protagoras. Przykładowa interpretacja w duchu humanizmu mogłaby brzmieć następująco: wszystko, czego się podejmujemy powinno mieć na celu dobro drugiego człowieka (ew. „ludzkości”) i ilość uczynionego dobra jest wartością naszych działań.
W personalizmie etycznym Karola Wojtyły W ujęciu Karola Wojtyły, osoba jest podstawowym punktem odniesienia wszelkiej etyki, gdyż jako jedyny byt w świecie jest „kimś”, podczas gdy wszystkie inne byty są „czymś”. Zasadę tę nazywamy normą personalistycznąPor. Karol Wojtyła, Miłość i Odpowiedzialność, Lublin 2001 TN KUL, rozdz. Osoba jako podmiot i przedmiot działania..
Przypisy
Kategoria:Antropologia filozoficzna Kategoria:Etyka Kategoria:Doktryny epistemologiczne Kategoria:Filozofia starożytna