Paw złoty, paw zielony (Pavo muticus) – gatunek dużego ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae). Występuje w gęstych lasach południowo-wschodniej Azji. Zagrożony wyginięciem. Jego bliski krewny to paw indyjski (Pavo cristatus).

Morfologia mały|lewo|Samiec z rozłożonym trenem Piersi i szyja samca są barwy zielonej ze złotym połyskiem, na głowie widoczny jest czub w kształcie kłosa. Pokrywy skrzydeł są turkusowo-niebieskie z metalicznym połyskiem, grzbiet zielony z brązowym połyskiem. Samiec posiada tren składający się z ok. 200 piór (tworzą go pióra pokryw nadogonowych). Samica podobnie ubarwiona, ale nie ma trenu.

Długość ciała: samce 180–250 cm (ogon 40–47,5 cm, tren 140–160 cm), ­samice 100–110 cm (ogon 40–45 cm).

Masa ciała: samce 3850–5000 g, samice 1060–1160 g.

Podgatunki Wyróżnia się następujące podgatunki: P. muticus spicifer Shaw, 1804 – zdecydowanie najciemniejszy, pióra pokryw skrzydeł są czarne z zielonymi obwódkami. Występuje od północno-wschodnich Indii i Bangladeszu do zachodniej Mjanmy. P. muticus imperator Delacour, 1949 – podobny do P. muticus muticus. Występuje od wschodniej Mjanmy do Tajlandii, Indochin i południowych Chin. P. muticus muticus Linnaeus, 1766 – występuje na Jawie, na Półwyspie Malajskim wymarł, w Tajlandii prawdopodobnie również.