Dopiero poznanie całego procesu powstawania osobowości, trwania i zanikania czyni z jednostki społecznej jednostkę ludzką.
Ciało eteryczne ciało życiowe, ciało sił stanowiących „wzorzec” ciała fizycznego, narzędzie życiowe sfery fizycznej, bez której powłoka fizyczna uległaby rozpadowi. Ciało astralne, dusza duszne jestestwo, związane ze światem ludzkich odczuć, uczuć, emocji które można ująć w trzy kategorie: dusza czuciowa, rozumowa, świadomosciowa. Ja lub „jażń” pierwiastek duchowy, który pozwala odczuwać siebie jako indywidualną, samodzielną istotę; w ja żyje duch Reinkarnacja prawo cyklicznego tworzenia nowych ciał: astralnego, eterycznego i fizycznego oraz zstępowania w nie jaźni na czas egzystencji aż do momentu oświecenia, gdy reinkarnacja nie jest potrzebna.
Pomimo wielu możliwości przeżyć w różnych światach, ostateczną dyscypliną antropozofii jest duchowość. W duchowości człowiek przeżywa to, co wieczne, doświadcza boskości, która raz na zawsze zbawia go i wyzwala. Jest to przeżycie Wyższego Ja, które kładzie kres egoizmowi. W chwili tego przeżycia człowiek nawiązuje kontakt z duchem, a właściwie jednostka społeczna staje się jednostką ludzką.