Wydalanie magnezu z moczem (FEMg) można też obliczyć według wzoru:

FEMg = (UMg × Skreat/SMg × Ukreat) × 100%

Gdzie: UMg – stężenie Mg2+ w moczu, Skreat – stężenie kreatyniny w surowicy, SMg – stężenie Mg2+ w surowicy, Ukreat – stężenie kreatyniny w moczu

Osoby z hipomagnezemią i prawidłową funkcją nerek z FEMg >2% prawdopodobnie cierpią z powodu nerkowej utraty Mg2+, a z FEMg <2% z powodu utraty pozanerkowej.

Przy podejrzeniu niedoboru magnezu z prawidłowym wynikiem jego stężenia we krwi, można wykonać próbę obciążenia magnezem (polegającą na dożylnym podaniu 4 g siarczanu magnezu w 500 ml 5% roztworu glukozy w ciągu 8 h. Po tym czasie magnezuria wynosząca <15 mmol/d w dniu obciążenia wskazuje na niedobór magnezu.

Leczenie Należy dążyć do usunięcia przyczyny niedoboru.

W hipomagnezemii objawowej i wymagającej hospitalizacji podaje się siarczan magnezu dożylnie, 1-2 g w ciągu 10–15 min (celem uzyskania przyrostu stężenia Mg2+ w surowicy o ≥0,4 mmol/l w jak najkrótszym czasie), następnie 5 g w 500 ml 5% roztworu glukozy przez 5 godzin w wolnym wlewie (≤2 g/h).