W jej działalności uczestniczyli między innymi organizator królewskich wypraw Szymon Bahr, doświadczony dowódca Jürgen Farensbach, Władysław Bekiesz, Jan Wejher oraz właśnie Samuel Łaski, któremu przypisywano dobrą znajomość szwedzkich stosunków, ludzi i warunków terenowychWojciech Krawczuk, „Szwedzkie doświadczenia Jana Wejhera i «grupa do zadań specjalnych» Zygmunta III”, „Prace Historyczne”, t. 150, z. 4, 2023, s. 668–669.. Jego misje miały więc szerszy charakter niż zwykłe przekazywanie listów: obejmowały publiczne rokowania, poufne obserwacje, podtrzymywanie kontaktów z rojalistami i przygotowanie warunków do powrotu królaPiia Einonen, „The politics of talk. Rumour and gossip in Stockholm during the struggle for succession (c. 1592–1607)”, „Scandia”, t. 80, nr 2, 2014, s. 16–18, 25–26..
W pierwszą wielką misję do Szwecji Samuel Łaski wyruszył na przełomie 1597 i 1598 roku jako przedstawiciel Zygmunta III. Do Sztokholmu przybył 6 lutego 1598 roku, a 11 lutego znalazł się w Uppsali, gdzie obradowały zwołane przez księcia Karola stany szwedzkieAxel Jonsson, „Hertig Karl och Sigismund 1597–1598”, Göteborg 1906, s. 123–126..