Antoni Żubryd ps. „Zuch”, „Orłowski” (ur. 4 września 1918 w Sanoku, zm. 24 października 1946 w Malinówce) – podoficer piechoty Wojska Polskiego, oficer (kapitan bądź majorPrzyjęło się podawanie stopnia oficerskiego majora w odniesieniu do Antoniego Żubryda. Niektórzy, jak np. historyk Andrzej Romaniak, zajmujący się jego osobą, wskazał rangę kapitana – ) Narodowych Sił Zbrojnych, dowódca oddziału partyzanckiego NSZ – „Zuch”. Mąż Janiny i ojciec Janusza. Zamordowany wraz z żoną z polecenia władz UBP, pośmiertnie zrehabilitowany w 1994 i uznany za bohatera walczącego o niepodległy byt państwa polskiego.

thumb|Antoni Żubryd (pierwszy z lewej u dołu) w mundurze podoficera Wojska Polskiego thumb|Budynek b. PUBP w Sanoku w latach 40. XX wieku – miejsce zamachu na Tadeusza Sieradzkiego thumb|Budynek mieszczący więzienie NKWD w Sanoku przy ulicy Tadeusza Kościuszki 4 Życiorys Antoni Żubryd urodził się 4 września 1918 w Sanoku u kresu I wojny światowej. Był nieślubnym dzieckiem Anny Wołoszyn (córka rolnika z Tyrawy Wołoskiej Feliksa i Marii z domu Biłas). W wieku ośmiu lat został adoptowany przez starszą siostrę matki, Paulinę (1884–1963) i jej męża, pochodzącego ze Stróży Wielkich Michała Żubryda (1879–1937)Paulina Wołoszyn i Michał Żubryd byli małżeństwem od 1902. .