Wielkie Jezioro Gorzkie (arab. البحيرة المرة الكبرى; translit. al-Buhayrah al-Murra al-Kubra; ang. Great Bitter Lake) – słonowodne jezioro położone pomiędzy północną i południową częścią Kanału Sueskiego, oddzielone przewężeniem od Małego Jeziora Gorzkiego. Zbiorniki te mają łączną powierzchnię ponad 250 km².
Większość jeziora administracyjnie należy do muhafazy Ismailia, tylko niewielka południowo-zachodnia część należy do muhafazy Suez. thumb|left|200px|Statki widoczne na jeziorze Kanał nie posiada śluz, słona woda wpływa swobodnie z Morza Śródziemnego i Czerwonego, wymieniając wodę utraconą poprzez parowanie. Jezioro działa jako bufor kanału, redukując niebezpieczeństwo ze strony prądów pływowych.
Wskutek wybuchu wojny sześciodniowej w 1967 r. kanał zamknięto, unieruchamiając aż do 1975 r. 14 przepływających w tym czasie statków, w tym dwie polskie jednostki: MS „Bolesław Bierut” i MS „Djakarta”.
Z czasem tę grupę statków zaczęto nazywać Żółtą Flotą (ang. Yellow Fleet) od pustynnego piasku nieustannie pokrywającego ich pokłady.