W roku 1918 powrócił do Piotrogrodu i wziął udział w „Pierwszej wolnej wystawie dzieł artystów wszystkich kierunków” w Pałacu Zimowym. W roku 1922 Fiłonow usiłował zreformować wydziały malarstwa i rzeźby Akademii, lecz nie uzyskał poparcia władz. Nadal propagował „sztukę analityczną”, napisał „Deklarację rozkwitu światowego” – najważniejszy dokument tego kierunku sztuki.
Stopniowo wokół artysty zaczynał narastać mur odosobnienia. Próbował stworzyć grupę „mistrzów sztuki analitycznej” («мастеров аналитического искусства» – МАИ), która wystawiła swoje obrazy w Domu Druku, i uczestniczyła w inscenizacji „Rewizora” Gogola. Później kierował grupą uczniów, która wykonała ilustracje do eposu „Kalevala”. Fiłonow nie otrzymywał wynagrodzenia za pracę dydaktyczną. Żył w nędzy, tworzył obrazy, uznane później za arcydzieła. Zmarł z głodu w oblężonym Leningradzie, został pochowany na cmentarzu serafimowskim.
Bibliografia Раппапорт, Александр Гербертович: Утопия и авангард: портрет у Малевича и Филонова // «Вопросы философии», 1991, № 11.
Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie Kategoria:Ofiary II wojny światowej Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Serafimowskim Kategoria:Postacie rewolucji październikowej Kategoria:Rosyjscy graficy Kategoria:Rosyjscy malarze Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Zmarli w 1941 Kategoria:Zmarli z głodu