mały|Propagandowy plakat Związek Młodzieży Białoruskiej (biał. Саюз Беларускай Моладзі) – białoruska kolaboracyjna organizacja młodzieżowa działająca pod okupacją niemiecką na obszarze Generalnego Okręgu Białorusi podczas II wojny światowej.
Historia W początkowym okresie okupacji niemieckie władze nie przewidywały tworzenia organizacji młodzieżowych na opanowanych terenach ZSRR. Dopiero 3 czerwca 1942 r. został wydany przez Alfreda Rosenberga, Ministra Rzeszy do spraw Okupowanych Terytoriów Wschodnich, dekret umożliwiający powoływanie wydziałów młodzieży w generalnych komisariatach krajów nadbałtyckich, Ukrainy i Białorusi. Gauleiter Generalnego Okręgu Białorusi Wilhelm Kube, który konsekwentnie prowadził politykę pozyskiwania ludności białoruskiej, stał się gorącym zwolennikiem utworzenia takiej organizacji. W jego opinii byłby to ważny środek realizacji jego kursu politycznego. Z tego względu tolerował istnienie utworzonej jesienią 1941 r. nieoficjalnej organizacji młodzieżowej w Okręgu Głębockim. Działalność wśród młodzieży prowadziła też za jego zgodą Białoruska Samopomoc Ludowa.