Jisra’el Tal, pseud. Talik (hebr. ישראל „טליק” טל; ur. 13 września 1924 w Machanajim, zm. 8 września 2010 w Rechowot) – izraelski wojskowy, generał dywizji (alluf), żołnierz Brygady Żydowskiej, bojownik Hagany. Jako żołnierz brał udział w wojnie o niepodległość Izraela (1948–1949), a następnie jako dowódca w kryzysie sueskim (1956), wojnie sześciodniowej (1967) i wojnie Jom Kipur (1973). Dowódca Korpusu Pancernego (1964–1969), zastępca Szefa Sztabu Generalnego Sił Obronnych Izraela (1972–1973), szef Dowództwa Południowego (1973–1974). Odpowiedzialny za reformę izraelskich wojsk pancernych i programy modyfikacji izraelskich czołgów. Uważany za „ojca” czołgu Merkawa.
Dwukrotny laureat Nagrody Bezpieczeństwa Izraela (1961, 1973) oraz Nagrody Izraela (1997). W 1996 roku został wyróżniony w General George Patton Museum w Fort Knox jako jeden z czołowych dowódców pancernych w historii. W Izraelu znany również jako Mar Szirjon (hebr. מר שריון, dosł. Pan Pancerz) lub pod angielskim odpowiednikiem Mr. Armor.
Życiorys