Jego zbiory, przysyłane do kolekcji Branickich i do Gabinetu Zoologicznego Uniwersytetu Warszawskiego były przed II wojną światową ozdobą ekspozycji Państwowego Muzeum Zoologicznego w Warszawie.
Po powrocie do kraju w 1880 został kustoszem zbiorów przyrodniczych Akademii Umiejętności w Krakowie i profesorem na Kursach im. Baranieckiego. Wydał kilka rozpraw przyrodniczych i wspomnienia z podróży pod tytułem: Popularno-przyrodnicze opowiadania z pobytu w Gujanie francuskiej i po części w Peru, od 1865–1871 (Kraków, 1898).
Na jego cześć w 1873 roku Jean Cabanis nadał łacińską nazwę opisanemu przez siebie gatunkowi modraszek Jelskiego (Iridornis Jelskii).
Życie prywatne W 1883 roku ożenił się z Heleną z Korsaków. Mieli czwórkę dzieci, z których dwoje zmarło wkrótce po urodzeniu. Syn Antoni (ur. 1886) i córka Konstancja (ur. 1884) jako współwłaściciele majątku Dziatkowice w powiecie Baranowicze, w województwie nowogródzkim, zostali zamordowani przez Sowietów w 1939 rokuTarkowski r. Konstanty Jelski. s. 149-153. Konstanty zmarł w Krakowie i został pochowany na Cmentarzu RakowickimTarkowski R. Konstanty Jelski. s. 250.
Przypisy
Bibliografia Tekst na podstawie encyklopedii „Ultima Thule”, 1933 Polski Słownik Biograficzny t.