Gdy instytucja okazała się sukcesem, w 1881 roku na jej wzór utworzono w Sèvres drugą szkołę – tym razem dla dziewcząt. Następnie powstały kolejne placówki w Fontenay i Saint-Cloud (obie z czasem przeniosły się do Lyonu, tworząc współczesną École normale supérieure de Lyon), a także w Cachan. Status uczelni na początku XX wieku ulegał dalszym przeobrażeniom.

W 1903 roku została ona zintegrowana z Uniwersytetem Paryskim jako odrębne kolegium. Być może było to efektem zwrócenia na siebie uwagi całego kraju podczas sprawy Dreyfusa, kiedy to bibliotekarz uczelni, Lucien Herr, oraz jego stronnicy – w tym polityk socjalistyczny Jean Jaurès oraz pisarze Charles Péguy i Romain Rolland – stanęli na czele kampanii mającej na celu uchylenie niesłusznego wyroku wydanego na kapitana Alfreda Dreyfusa. Pierwsza studentka – Marguerite Rouvière – została przyjęta w 1910 roku, co trafiło na pierwsze strony gazet we Francji i mocno spolaryzowało opinię publiczną. Wielka liczba ofiar poniesionych przez normalienów w czasie I wojny światowej została uhonorowana w 1925 roku przyznaniem im Krzyża Wojennego z cytacją na poziomie armii.