Przez długi czas większość kobiet kształciła się w odrębnej ENS, École normale supérieure de jeunes filles w Sèvres. Kobietom formalnie nie zakazano jednak wstępu aż do ustawy z 1940 roku, a niektóre studentki studiowały w Ulm jeszcze wcześniej, jak filozofka Simone Weil oraz filolożka klasyczna Jacqueline de Romilly. W 1985 roku, po gorących debatach, obie instytucje połączono w jedną, której główny kampus pozostał w historycznej siedzibie przy rue d'Ulm w ParyżuDekret z 24 lipca 1985 r. dotyczący tworzenia publicznych placówek o charakterze naukowym (EPCSCP)..
Organizacja École normale supérieure jest grande école, czyli francuską instytucją szkolnictwa wyższego, odrębną, lecz powiązaną z główną strukturą francuskiego systemu uniwersytetów publicznych. Podobnie jak Ivy League w Stanach Zjednoczonych, Russell Group w Wielkiej Brytanii czy C9 League w Chinach, grandes écoles są elitarnymi instytucjami akademickimi, do których studenci przyjmowani są w niezwykle konkurencyjnym procesie rekrutacji. Grandes écoles zazwyczaj mają znacznie mniejsze klasy i społeczność studencką niż francuskie uniwersytety publiczne, a wiele ich programów jest prowadzonych w języku angielskim.