Nowym elementem był podczerwony czujnik horyzontu.
Do łączności z Ziemią używano pojedynczej anteny monopolowej. Umieszczona była na szczycie statku. Dwie anteny dipolowe (4 pręty wystające ze spodu statku) służyły do nadawania telemetrii (częstotliwość 235 MHz; moc 2W). Kamery wyzwalały się automatycznie po wejściu Ziemi w pole widzenia. Zdjęcia były przesyłane bezpośrednio na Ziemię lub nagrywane na rejestratorze, mieszczącym do 32 obrazów. Nadawanie sekwencji 32 obrazów trwało 100 sekund. Odbywało się przez 3 W nadajnik FM, na częstotliwości 237 MHz.
Zmiany w stosunku do poprzednich statków serii W stosunku do poprzednich modeli satelitów TIROS, dokonano trzech poważnych zmian: Zamiast jednej kamery niskiej rozdzielczości i jednej wysokiej rozdzielczości, w satelicie umieszczono dwie takie same szerokokątne kamery telewizyjne do kontroli położenia statku dołożono podczerwony czujnik horyzontu do kontroli pracy statku dołożono zegar elektroniczny
Ładnek thumb|300px|Fotografie huraganów wykonane przez satelitę TIROS 3 thumb|300px|Mozaika zdjęć z satelity Tiros 3 i ich interpretacja na mapie, przedstawiająca masy chmur, które przekształciły się później w huragan „Anna”.