thumb|Pieris japoński w naturze Pieris (Pieris D. Don) – rodzaj roślin z rodziny wrzosowatych (Ericaceae). Obejmuje 9 gatunków zimozielonych krzewów i małych drzew. Występują we wschodniej Azji, południowo-wschodniej części USA oraz w zachodniej części Kuby. Zasiedlają widne lasy i tereny skaliste. Niektóre gatunki uprawiane są jako ozdobne, zwłaszcza w odmianach ozdobnych. Morfologia Pokrój Okazałe, wolno rosnące krzewy dorastające do 3–4 m wysokości (kultywary do 1 m). W naturze niektóre gatunki rosną w formie niewielkich drzew do 8 m wysokości. Pędy pokryte włoskami wielokomórkowymi, czasem szorstkimi, u niektórych gatunków jednokomórkowymi, gęstymi lub rzadkimi. Liście Wieczniezielone lub sezonowe, skrętoległe, czasem w pozornych okółkach (po trzy), ogonkowe. Blaszka jajowata do eliptycznej, zwykle skórzasta, całobrzega, drobno piłkowana lub ząbkowana (czasem z wydatnymi ząbkami), płaska na brzegu lub podwinięta. Kwiaty Zebrane w kwiatostany szczytowe lub kątowe, wyrastające na ubiegłorocznych pędach, groniaste lub wiechowate. Szypułki kwiatowe wsparte dwiema przysadkami. Działek kielicha i płatków korony jest po 5. Płatki zrośnięte w koronę beczułkowatą lub nieco walcowatą, z krótkimi łatkami na końcach, zwykle barwy białej.