Przeciwwskazania względne to encefalopatia wątrobowa znacznego stopnia i późna zakrzepica żyły wrotnej.
Technika Zabiegu dokonuje się z dojścia przez żyłę szyjną wewnętrzną. Po zacewnikowaniu żyły wątrobowej wprowadza się długą, zakrzywioną igłę lub system współosiowy i pod kontrolą ultrasonograficzną dokonuje przekłucia do gałęzi wewnątrzwątrobowej żyły wrotnej. Kanał przekłucia poszerza się do średnicy 8–10 mm i stentuje na całej długości. W razie konieczności dostęp można wykorzystać do doraźnej embolizacji żylaków przełyku. Następnie mierzy się gradient między układem wrotnym a systemowym; nie powinien on przekraczać 12 mm Hg.
W wyspecjalizowanych ośrodkach doraźne powodzenie (czyli wytworzenie zespolenia) możliwe jest w 97% przypadków. Skuteczność w zwalczaniu ostrych krwotoków ocenia się na 91%. Ponowne krwawienia w okresie 2 lat występują u 21% pacjentów. Skuteczność w leczeniu wodobrzusza oceniono na 65%. Śmiertelność 30-dniowa wynosi około 11% i dotyczy przede wszystkim pacjentów z grupy C w klasyfikacji Childa-Pugha.