Ze względu na okres prowadzenia produkcji szkółkarskiej w oznaczonym miejscu rozróżnia się: szkółki czasowe, których okres użytkowania nie przekracza 4–5 lat, zakładane w pobliżu zrębów zupełnych lub powierzchni przeznaczonych do zalesienia. Po spełnieniu swojego zadania ulegają one likwidacji, szkółki stałe, których okres użytkowania wynosi wiele lat i są to przeważnie szkółki duże lub zespolone.
Również ze względu na sposób i miejsce prowadzenia produkcji szkółkarskiej można rozróżnić: szkółki otwarte – usytuowane na powierzchni otwartej bądź na powierzchni celowo pozbawionej górnej osłony drzewostanu macierzystego. w szkółkach otwartych produkuje się sadzonki gatunków o dużych wymaganiach w stosunku do światła. szkółki podokapowe (pod osłoną drzewostanu macierzystego) – prowadzone głównie dla produkcji sadzonek drzew wymagających osłony bądź przed zbyt silnym nasłonecznieniem, bądź ochrony przed ujemnym oddziaływaniem niskich temperatur i mroźnych, suchych wiatrów.