Przywrócona do alfabetu ukraińskiego w roku 1990.
Oficjalnie litera Ґ nazywa się ґе; potocznie używane są także nazwy: ге з гачком i ге з гичкою.
Z literą Ґ związany jest stary spór o zakres jej użycia, trwający od XIX wieku między Ukraińcami z Zachodu i Wschodu. Chodzi głównie o pisownię zapożyczeń z języków zachodnich zawierających literę G. Ogólnie rzecz biorąc, dialekty wschodnie zapożyczały więcej za pośrednictwem języka rosyjskiego, z czego wynika wymowa i chęć pisowni Г (np. region – [] регіон); z kolei do dialektów zachodnich więcej zapożyczeń trafiało bezpośrednio lub za pośrednictwem niemieckiego, polskiego, czeskiego i węgierskiego, z czego wynika wymowa i chęć pisowni Ґ ([] реґіон). Obecne zasady ortografii nawiązują do zawartego w 1928 roku kompromisu, który zasadniczo bliższy był wymowie wschodniej. Jego zasadniczą wadą jest brak jasnych reguł, według których uczyniono pojedyncze ustępstwa na rzecz wymowy zachodniej.
Litera Ґ, ґ (rus. gie) jest piątą literą alfabetu rusińskiego i oznacza dźwięk []. Używany jest przez użytkowników tego języka we własnej leksyce (ґамба – pol. usta, ґывтнути – pol. połknąć), jak i w zapożyczeniach (машынґвер – z niemieckiego – karabin maszynowy).
Kodowanie
Przypisy
Kategoria:Diakrytyzowane litery cyrylicy