Po klęsce powstania Komitet działał dalej jako instytucja charytatywna, udzielająca pomocy powstańcom, którzy szukali schronienia w Galicji albo mieli zamiar emigrować na Zachód Europy.

9 stycznia 1834 został członkiem Stanów Galicyjskich z grona magnatów; ponownie wszedł do Sejmu 10 września 1839, ale nie uczestniczył aktywnie w jego pracach. Jako przedstawiciel cyrkułu tarnopolskiego został wybrany w 1845 przez Sejm Stanowy do 18-osobowej komisji mającej przygotować projekt uregulowania włościańskich ksiąg gruntowych.

Od 30 czerwca 1846 był Leopold członkiem powstałego rok wcześniej Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego wypowiadał się wielokrotnie na jego posiedzeniach publikując te wystąpienia w Rozprawach c.k. Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego.

W czasie Wiosny Ludów został wraz z synem Józefem i Kazimierzem Grocholskim wybrany na członka obwodowej Rady Narodowej w Tarnopolu. Po uwłaszczeniu chłopów w Galicji w 1848 rozwinął produkcję gorzelniczą;