W grudniu jego batalion został zdziesiątkowany na polu minowym. Na ochotnika zgłosił się do znoszenia z zaminowanego pobojowiska rannych i zabitych kolegów. Doszedł do końca szlaku bojowego Dywizji, aż do Monachium.
Za swoją odwagę dostał sześć pochwał w raportach dowódców i jako najmłodszy francuski żołnierz został odznaczony Krzyżem Wojennym 1939-1945, dwoma medalami amerykańskimi oraz odznaczeniem angielskim. W 1988 w wywiadzie powiedział dziennikarzowi: Naprawdę trzeba o tym mówić? Krzyżem Wojennym odznaczono mnie, bo pierwszy wszedłem do Strasburga. Zresztą przez zupełny przypadek. A Patton dał mi amerykański krzyż za odbycie tylu jazd po polach minowych bez „wylecenia” na nich.
Projektant W październiku 1945 został zdemobilizowany. Dziadek wysłał go do fabryki swego kuzyna w Argenton-sur-Creuse, gdzie przez niemal pół roku zajmował się chronometrażem pracy, by lepiej poznać etapy produkcji – kroju i szycia konfekcji. To tam zaczął rysować stroje haute couture, tam też spróbował stworzyć mały zespół teatralny. Następnie podjął administracyjną pracę w paryskiej siedzibie rodzinnego interesu. Tymczasem jego projekty damskiej mody publikował tygodnik „Elle”. Znudzony monotonną i nudną pracą w biurze, po rodzinnej awanturze postanowił w pełni się usamodzielnić.