Po wybuchu II wojny światowej wraz z całą rodziną wyjechał do Łańcuta, by 23 października 1939 wrócić do Żor. Nazajutrz w ramach Intelligenzaktion Schlesien został aresztowany i osadzony w więzieniu w Katowicach. Z więzienia wrócił 8 listopada 1939, jednak dwa dni później znowu go aresztowano i postawiono przed sądem wojskowym, który skazał go na 5 lat ciężkiego więzienia w Strzelcach Opolskich, gdzie 30 kwietnia 1940 zmarł. Ciało wydano rodzinie, która 7 maja 1940 pochowała go w rodzinnym grobowcu na cmentarzu w Żorach. Kilka dni później bojówkarze Hitlerjugend wyrzucili zwłoki, a w zburzonym grobowcu urządzili śmietnik.
W 1952 szczątki ekshumowano i złożono w odbudowanym grobowcu.
Życie prywatne Od 6 lutego 1918 był mężem Jadwigi z Königów. Mieli troje dzieci: Halinę, Tadeusza i Jadwigę.
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (30 kwietnia 1925)M.P. z 1925 r. nr 102, poz. 436 „za ugruntowanie wolności i niepodległości Rzeczypospolitej i pracę około przyłączenia Górnego Śląska do Polski”. Krzyż na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi
Przypisy
Bibliografia Jerzy Klistała, Martyrologium mieszkańców Ziemi Rybnickiej, Wodzisławia Śląskiego, Żor, Raciborza w latach 1939–1945. Słownik biograficzny, Towarzystwo Opieki nad Oświęcimiem, Oświęcim 2006, . Zbiory J.