Duki w grudniu 1933 i zdesakralizowaniu jego nagrobka w 1936 (powiedział wówczas, że „Żelazna Gwardia nie jest ruchem opinii [publicznej], lecz raczej związkiem zabójców i profanatorów grobów.”).
Był oddanym sojusznikiem Francji i Wielkiej Brytanii i przeciwnikiem pronazistowskich oraz proniemieckich ruchów w Rumunii. W grudniu 1937 objął tekę ministra spraw wewnętrznych (w krótkim czasie premierowania Octaviana Gogi) i pozostał na tym stanowisku po marcu 1938, w którym to w kraju zapanował autorytarny reżim króla Karola II. Călinescu był także jednym z założycieli Frontu Narodowego Odrodzenia, stworzonego faktycznie przez króla w grudniu 1938, jedynej legalnej partii. Călinescu uważany był za osobę bardzo bliską monarsze.
W tym czasie przygotowywał się na konfrontację z Żelazną Gwardią. W lutym 1938 zadeklarował, iż faszystowska propaganda nie jest zgodna z nowymi prawami, po czym zamknął wszystkie redakcje gazet związane z tą ideologią. W maju Călinescu rozbił organizację ekstremistów, rozkazując aresztować jej liderów, w tym Corneliu Codreanu (do więzienia trafili również Nae Ionescu i Mircea Eliade). Codreanu i inni przywódcy (prawdopodobnie ok.