Opracowanie konstrukcji nowych lotniskowców musiało jednak zająć dużo czasu, tym bardziej że zespoły architektów okrętowych i projektantów zaangażowane już były w opracowywanie projektu nowych 45 000-tonowych pancernikówDavid Doyle: USS Hornet (CV-8), s. 4.. thumb|left|„Hornet” w trakcie wyposażania w marcu 1941 roku|alt=USS Hornet (CV-8) w trakcie budowy, widok na prawą ćwierć dziobową lotniskowca stojącego w suchym doku stoczni Newport News Shipbuilding w Wirginii, 3 marca 1941 roku. Toteż jako szybkie, tymczasowe rozwiązanie, wybrano budowę jednego okrętu opartego na sprawdzonym projekcie jednostek typu Yorktown, którego budowa została autoryzowana w marcu 1939 roku. Korzystając z tego, marynarka złożyła zamówienie na dwa nowe okręty – jednej jednostki będącej nieco ulepszoną konstrukcją typu Yorktown, oraz drugiej według znacznie już ulepszonego i powiększonego projektu, która została w przyszłości nazwana USS „Essex” (CV-9) i dała początek nowemu typowi. thumb|Jeszcze nie w pełni uzbrojony „Hornet” w październiku 1941 roku|alt=Jeszcze nie w pełni uzbrojony lotniskowiec USS „Hornet” (CV-8) płynie przez akwen portowy Hampton Roads;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — USS Hornet (CV-8) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.