Następnie pracował jako: dyrektor seminarium internum na Kleparzu (1925–1930) redaktor nowego wydania podręcznika prawa kanonicznego (1930–1934) ojciec duchowny, następnie dyrektor Konwiktu Teologicznego dla Księży w Warszawie (1934–1945) obrońca węzła małżeńskiego i wiceoficjał Sądu Biskupiego w Warszawie (1934–1942) wykładowca prawa kanonicznego dla wysiedleńców i uciekinierów (1941–1944) oficjał Sądu Biskupiego w Sandomierzu (1945) rektor Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie (1945–1955) wykładowca w Seminarium Ojców Paulinów na Skałce w Krakowie (1945–1947) sędzia w Delegowanym Apostolskim Trybunale Trzeciej Instancji w Krakowie (1947–1955) zastępca wizytatora Zgromadzenia Księży Misjonarzy św. Wincentego a Paulo (1955–1957) wizytator Zgromadzenia Księży Misjonarzy św. Wincentego a Paulo (1957–1961)
Do 1972 roku wykładał prawo kanoniczne w seminariach krakowskich. Jednocześnie był spowiednikiem sióstr i jednym z autorów Konstytucji Zgromadzenia Sióstr Najświętszej Duszy Chrystusowej (Sióstr Duszy Chrystusowej). Odpowiadał za przygotowanie ich do zatwierdzenia przez kard.