Domarat z Kobylan, (Domarat Kobylański) herbu Grzymała (ur. 1380, zm. 1440) – kasztelan biecki (1411-1433), wojnicki i lubelski, od 1428 marszałek nadworny koronny, właściciel Kobylan („na liście Jagiełła Króla danym miastu Lwowskiemu”).
Był prawnukiem wojewody kaliskiego Przecława. W 1406 wziął udział w wojnie Zygmunta Luksemburskiego z banem Bośni. W 1410 uczestniczył w bitwach pod Grunwaldem i pod Koronowem, walczył w pierwszym szeregu chorągwi krakowskiej. Był sygnatariuszem aktu unii horodelskiej 1413 rokuStatuta, Prawa Y Constitucie Koronne Łacinskie Y Polskie z Statutow Łaskiego Y Herborta Y Z Constituciy Koronnych Zebrane, Kraków 1600, s. 749.. W 1422 roku nad jeziorem Melno podpisał przymierze między królem Władysławem Jagiełłą a Krzyżakami. 31 grudnia 1435 roku podpisał akt pokoju w Brześciu KujawskimCodex diplomaticus Regni Poloniae et Magni Ducatus Lituaniae, wydał Maciej Dogiel, t. 4, Wilno 1764, s. 133..
Rodzina: Kobylańscy Domarat z Kobylan był mężem Jadwigi c. Winka, mieszczanina krakowskiego. Ich wnuk, Marcin z Kobylan w połowie XV wieku studiował na Akademii Krakowskiej.
Brat Domarata, Janusz z Kobylan (zm. ok.