W polimerach semikrystalicznych w odkształceniu uczestniczą zarówno obszary krystaliczne, jak i amorficzne. W fazie krystalicznej zachodzą mechanizmy krystalograficzne, w tym poślizg, zmiany orientacji i fragmentacja lamel, natomiast warstwy amorficzne między lamelami odkształcają się równocześnie z fazą krystaliczną. Przy dużych odkształceniach prowadzi to do zmian orientacji i reorganizacji struktury materiału.
Materiały ceramiczne Materiały ceramiczne na ogół wykazują mniejszą zdolność do makroskopowego odkształcenia plastycznego w temperaturze pokojowej niż metale i często ulegają pękaniu, zanim rozwinie się znaczne odkształcenie plastyczne. Ograniczona ruchliwość dyslokacji jest związana m.in. z charakterem wiązań, liczbą dostępnych systemów poślizgu, oddziaływaniem granic ziaren oraz małą gęstością ruchliwych dyslokacji.
Mimo tego w części materiałów ceramicznych możliwe jest odkształcenie plastyczne związane z ruchem dyslokacji. Jego wystąpienie zależy od rodzaju materiału i warunków obciążenia;