Liberałowie określają związek mianem zbyt konserwatywnego, natomiast nacjonaliści krytykują go jako słaby i niezdecydowany.
Program polityczny Aby zostać członkiem związku, należało urodzić się po 1895. Kryterium to wprowadzono, aby nie dopuścić ludzi współodpowiedzialnych za wybuch rewolucji październikowej. Członkowie związku nie mogli też należeć do organizacji emigracyjnych dążących do pojednania z reżimem bolszewickim. Podstawą ideologii NTS stała się doktryna solidaryzmu, sformułowana pod koniec XIX wieku. Jako alternatywę dla marksistowskiej walki klas propaguje solidarność i wspólny ideał rozmaitych warstw społecznych. Jednym z głównych elementów programu organizacji jest również nacjonalizm w swym aspekcie nieagresywnym: poszanowanie praw zwyczajowych każdego z obszarów ogromnego imperium (w 1951 Rada NTS ogłosiła dokument, uznający prawa Litwy, Łotwy i Estonii do niepodległości). NTS głosi także decentralizację, zwłaszcza w dziedzinie sądownictwa. Związek nie wyklucza wprowadzenia monarchii, jednak – stosując się do ostatniej woli cara Mikołaja II – wyłącznie poprzez ogólnonarodowe referendum.
NTS odrzuca podział na konserwatyzm i liberalizm, jednak przez większość badaczy jest uznawany za organizację prawicową.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia