Masa F1 konstruowano przede wszystkim z myślą o jak najmniejszej masie – miała ona sięgać nie więcej niż 1000 kilogramów. Nadwozie wykonano z wytrzymałych i lekkich kompozytów, włókien węglowych i kevlaru.McLaren F1 był jedynym z pierwszych samochodów drogowych (obok Jaguara XJR 15) wykorzystująch architekturę typu monocoque. Był on także wczesnym przykładem pojazdu drogowego, w którym zastosowano strukturę CFRP (carbon fibre reinforced polymer). Stopy aluminium i tytanu zastosowano jako punkty mocowań dla systemu zawieszenia, które były bezpośrednio wmontowane w strukturę CFRP. . W stanie kompletnym karoseria ważyła zaledwie 100 kg. Zawieszenie kół wykonano z najlżejszych stopów aluminium, tłumiki zaś z tytanu. W McLarenie nie zastosowano wspomagania układu kierowniczego, wspomagania hamowania czy systemu kontroli trakcji – wszystko to Murray uznał za zbędne. W surowym, czarnym wnętrzu znalazło się miejsce na system audio Kenwooda (najlżejszy na świecie – tylko 4,5 kg) oraz klimatyzację, choć zapewne gdyby nie nacisk szefa McLarena także tych elementów by nie było. W ten sposób gotowy do jazdy pojazd odznaczał się masą tylko 1140 kilogramów. Wnętrze coupé mieści trzy osoby: kierowca zajmuje centralną pozycję a nieco z tyłu po jego obu stronach znajdują się dwa fotele dla pasażerów.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — McLaren F1 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.