Pasolini zdawał sobie sprawę z reakcji na film i szykującej się afery. Reżyser nie udostępniał całości scenariusza, nosił przy sobie tylko robocze notatki, a aktorzy poznawali tekst dopiero tuż przed wykonaniem ujęcia. W rolach nastolatków obsadzono autentycznych niepełnoletnich.
Dystrybucja i oddźwięk Film miał być pierwszą częścią planowanej Trylogii śmierci nawiązującej do wcześniej nakręconej Trylogii życia, a składającej się z filmów Dekameron, Opowieści kanterberyjskie i Kwiat tysiąca i jednej nocy. Pier Paolo Pasolini nie zrealizował tego projektu, ani nawet nie zobaczył reakcji na swój film – trzy tygodnie przed premierą został okrutnie zamordowany na plaży w Ostii. Okoliczności tych zdarzeń wciąż nie zostały dokładnie wyjaśnione i budzą wiele wątpliwości.
Zgodnie z planami reżysera pierwszy pokaz odbył się w Paryżu, w kraju koproducenta. We Włoszech wszystkie kopie filmu zostały skonfiskowane przez policję już po kilku dniach rozpowszechniania. Skrócony tylko o trzy minuty film udało się pokazać w Mediolanie 11 stycznia 1976 roku, lecz po kolejnych trzech miesiącach rozpowszechniania znowu zakazano dystrybucji wyrokiem sądu, od którego decyzji udało się wnieść skuteczną apelację.