„osocze”). Nie można było uderzyć przeciwnika z pięści. Realistyczna broń palna została zastąpiona futurystycznymi laserami. Nie można było pokazywać stłuczonego szkła. Dzieci nie mogły być w niebezpieczeństwie. Nikt nie mógł być zagrożony pożarem. Nie można było pokazywać niczyjej śmierci na ekranie. Żadna ranna postać nie mogła mieć na swoim ciele widocznych obrażeń ani krwi. Spider-Man musiał tak lądować na dachach, by nie zranić ptaków. Spider-Man mógł wsadzać przestępców do więzienia, ale „nie dać biletu do Kalifornii czy Florydy” (prawdopodobnie eufemizm do kary śmierci).
Jednakże Semper Jr. obalił tę tezę, twierdząc że wówczas cenzura do animowanych produkcji była jednakowa i Spider-Man nie wyróżniał się szczególnie. Semper Jr. zaprzeczył też temu, jakoby to cenzura nie pozwalała Spider-Manowi atakować pięściami, twierdząc, że po rozmowach cenzorzy by się na to zgodzili, a mimo to sam był za tą regułą, gdyż według niego Spider-Man jako intelektualista stosowałby bardziej strategiczne podejście do walki.