W latach 1945–1948 pracował jako asystent na UJ oraz w Wyższej Szkole Gospodarstwa Wiejskiego w Cieszynie, do 1946 pełnił też obowiązki inspektora hodowli nasion w Udyczy. Przez rok był nauczycielem w Liceum Rolniczym w Czechowicach i w Nakle Śląskim, w latach 1949–1953 kierownikiem wydziału planowania w okręgowym zarządzie PGR w Opolu, a w latach 1953–1961 pracownikiem naukowym i dyrektorem zakładu doświadczalnego Instytutu Zootechniki. Od 1962 do czasu przejścia na emeryturę (w 1981) pracował w Instytucie Śląskim w Opolu, był m.in. wicedyrektorem tej jednostki. Ogłosił ponad 150 prac naukowych, w tym 36 publikacji książkowych. Specjalizował się w ekonomice rolnictwa, rachunku ekonomicznym, gospodarce paszowej, organizacji rolnictwa. Był członkiem Komitetu Badań Rejonów Uprzemysłowionych PAN (od 1976) oraz Komitetu Inżynierii Środowiska PAN (od 1982).

We wrześniu 1980 wstąpił do „Solidarności”, był też doradcą rolniczej „Solidarności” w województwie opolskim. W latach 1983–1988 udzielał się w Duszpasterstwie Rolników, wygłaszał odczyty dla działaczy i sympatyków podziemnej rolniczej „S”. Był działaczem Klubu Inteligencji Katolickiej. W latach 1989–1991 sprawował mandat senatora I kadencji, wybranego z ramienia Komitetu Obywatelskiego w województwie opolskim.