Obniżenie liczby eozynofili poniżej 50/μl to eozynopenia.
Obecność eozynofili stwierdza się przede wszystkim w tkankach narażonych na kontakt z czynnikami środowiska zewnętrznego organizmu (np. skóra, błony śluzowe przewodu pokarmowego, dróg oddechowych). Liczba eozynofili w tkankach jest 100 razy większa niż we krwi obwodowej.
Historia Eozynofile zostały odkryte we krwi obwodowej w 1879 r. przez Paula Ehrlicha. Dopiero od połowy lat 70. XX wieku udało się stopniowo poznać szczegóły ich budowy, funkcji i znaczenia w stanach zdrowia i choroby.
Zobacz też
Przypisy
Kategoria:Granulocyty