Nazwa zaś tej hali, podobnie, jak w przypadku wielu innych nazw tatrzańskich pochodzi od popularnego wśród górali nazwiska Goryczka, zapewne jednego z pierwszych właścicieli hali na tej dolinie.
W przeszłości była intensywnie wypasana, stanowiła tereny pasterskie Hali Goryczkowej. Szałasy i szopy pasterskie stały na Niżniej Goryczkowej Równi. Później istniało też tutaj Schronisko w Dolinie Goryczkowej, zniszczone przez lawinę śnieżną, która w marcu 1956 r. zeszła Żlebem Marcinowskich. Przed II wojną światową dolina była też popularna wśród narciarzy.
Dolina Goryczkowa obecnie Po utworzeniu Tatrzańskiego Parku Narodowego zniesiono wypas. Pozostałością kilkuwiekowego pasterstwa jest wyniszczenie kosodrzewiny. Po zaprzestaniu pasterstwa kosodrzewina stopniowo odradza się, ale nadal zajmuje tylko 50% terenu w granicy swojego zasięgu. Obecnie dolina jest nadal intensywnie eksploatowana, ale inaczej – w zimie roi się tutaj od narciarzy. Znajduje się na niej bowiem jeden z najbardziej popularnych wyciągów narciarskich – Wyciąg Goryczkowy. Dolna stacja tego wyciągu znajduje się na Wyżniej Goryczkowej Równi, górna tuż pod szczytem Kasprowego Wierchu.