W 1980 zarejestrowany w Samodzielnej Sekcji Ewidencji Departamentu I MSW jako kontakt operacyjny pseudonim „Carex”, a następnie wyrejestrowany w 1984. W swoich oświadczeniach lustracyjnych w okresie III RP zaprzeczał, by był współpracownikiem służb specjalnych PRL. Prokurator IPN zarządził o pozostawieniu sprawy bez dalszego biegu wobec niestwierdzenia wątpliwości co do zgodności oświadczenia lustracyjnego z prawdą. Sąd Apelacyjny w Warszawie w 2001 prawomocnie uznał je za zgodne z prawdą.
Do czynnej działalności politycznej wrócił po zmianach zapoczątkowanych obradami Okrągłego Stołu. W wyborach parlamentarnych w 1989 został wybrany na posła na Sejm kontraktowy z ramienia PZPR. W październiku 1989 wszedł w skład centralnej komisji zjazdowej PZPR, która przygotowywała dokumenty programowe i organizacyjne na ostatni zjazd partii.
Działalność polityczna w III RP Lata 1990–1996 Wystartował jako kandydat Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej w pierwszych demokratycznych i powszechnych wyborach prezydenckich w Polsce w 1990. Uzyskał 9,21% głosów (1 514 025 głosów), zajmując 4. miejsce.