Han Wudi (; ur. 156, zm. 87 p.n.e.) – cesarz chiński z dynastii Han panujący w latach 141–87 p.n.e.

Początki władzy Han Wudi był dziesiątym synem cesarza Jingdi i jego ulubionej konkubiny – Wang Zhi. Otrzymał imię Liu Zhi, zmienione później na Liu Che. W wieku 15 lat, po śmierci ojca objął władzę nad Chinami. Przyjął wtedy imię Wu. W pierwszych latach panowania Han Wudi realna władza spoczywała w rękach babki i matki młodego cesarza. Babka Han Wudi – wielka cesarzowa-wdowa Dou – aktywnie zwalczała wrogie stronnictwo konfucjanistów, którzy próbowali zmniejszyć jej wpływy na dworze.

Ekspansywna polityka zagraniczna Mimo działalności krewnych cesarz zaczął podejmować samodzielne decyzje związane z polityką zagraniczną. W 138 p.n.e. udzielił militarnego wsparcia królestwu Donghai, które walczyło z królestwem Minyue. Podobnie w 135 p.n.e. o pomoc zwróciło się królestwo Nanyue, zaatakowane przez Minyue. W obliczu ponownego starcia z cesarzem arystokracja Minyue zamordowała swojego króla, a władzę objął marionetkowy władca.