Kino Kędzierzawskiej jest stylistycznie skromne; reżyserka „zdecydowanie odrzuca krzykliwość, bardziej ufa wrażliwości bliskiej symbolistom i impresjonistom”, w związku z tym Radomski porównuje jej twórczość do slow cinema. Sama zainteresowana twierdziła, że uważa „za niedopuszczalne wszelkie działania pod publiczność […]. Nie mogłabym robić filmu wbrew sobie, myśląc wyłącznie o pieniądzach. Chyba najważniejsze jest to, by mówić prawdziwie”.
Od czasu produkcji Wron stałym współpracownikiem Kędzierzawskiej był operator filmowy Artur Reinhart. Ewa Nawój z Culture.pl podkreślała, że „specyficzny styl filmów Kędzierzawskiej, która podejmując tematy charakterystyczne dla kina społecznie zaangażowanego, sięga po język bliski materii poetyckiej i daleki od realizmu, jest w dużej mierze zasługą operatora”. Filmy Kędzierzawskiej we współpracy z Reinhartem są oparte na minimalizmie treści i estetyzacji obrazu – głównego przekaźnika treści dzieł reżyserki.
Filmografia + ŹródłoRokTytułReżyserkaScenarzystkaProducentkaMontażystkaUwagi1982Agnieszkaetiuda szkolna1982Jajkoetiuda szkolna1985Guciaetiuda szkolna1988Koniec światafilm telewizyjny1991Diabły, diabłyfilm fabularny1994Wronyfilm fabularny1998Nicfilm fabularny2005Jestemfilm fabularny2007Pora umieraćfilm fabularny2010Jutro będzie lepiejfilm fabularny2012Inny światfilm dokumentalny2020film fabularny; odpowiedzialna także za kostiumy i casting2023Sny pełne dymufilm fabularny
Nagrody