W połowie lat 70. XX wieku powstała zmodernizowana wersja SK 105/A1. Wozy tej wersji miały zmodernizowane magazyny amunicji. Modernizacja była wymuszona przyjęciem do uzbrojenia pocisków przeciwpancernych stabilizowanych brzechwowo, z odrzucanym sabotem (APFSDS). Wozy tej wersji otrzymały zmodernizowany system kontroli ognia z cyfrowym przelicznikiem balistycznym. Zmodernizowano także układ napędowy.
W 1981 roku powstał prototyp wersji SK 105/A2. Miał on stabilizowane uzbrojenie, nowy system kierowania ogniem oraz zmodernizowany silnik. Ostatnią wersją pojazdu był SK 103/A3. Zastąpiono w nim armatę CN-105-57 amerykańską M68 (wersja licencyjna brytyjskiej armaty L7). Wzmocniono także opancerzenie. Wersja ta nie była produkowana seryjnie. Podwozie SK 105 stało się bazą do opracowania wozu ewakuacyjno-remontowego 4K 7FA SB 20 Greif, wozu inżynieryjnego 4KH 7FA Pionier oraz pojazdu do szkolenia kierowców 4KH 7FA-FA.
Opis SK 105 Kürassier jest artyleryjskim niszczycielem czołgów. Załogę czołgu tworzą: dowódca, działonowy i mechanik-kierowca. Kierowca zajmuje miejsce w kadłubie, reszta załogi w wieży.