Sejm Księstwa Warszawskiego – najwyższy organ ustawodawczy Księstwa Warszawskiego. Składał się z dwu izb: Senatu i Izby Poselskiej.
Skład W skład Senatu wchodzili biskupi rzymskokatoliccy, wojewodowie i kasztelanowie, w liczbie 10 z każdej z tych grup, mianowani przez króla saskiego (przed wydaniem dekretu z 24 lutego 1810Dziennik Praw Księstwa Warszawskiego Tom 2 Nr 16, s. 128–130 . wprowadzającego zmiany po wojnie polsko-austriackiej i wyzwoleniu Nowej Galicji w 1809 – po sześciu przedstawicieli każdej z tych grup). Wszyscy senatorowie byli powoływani dożywotnio przez króla. W razie oporu izby przy podejmowaniu uchwał król mógł mianować nowych senatorów w ilości do 10 (uprzednio 6) wojewodów i tyluż kasztelanów.
Król nie przewodniczył obradom senatu, jak to było w okresie Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Zamiast tego mianował jego prezesa – pierwszym został Stanisław Małachowski.
Do Izby Poselskiej weszło 100 posłów szlacheckich, wybranych na sejmikach i 66 deputowanych, wybieranych na zgromadzeniach gminnych (wcześniej odpowiednio 60 posłów i 40 deputowanych) oraz członkowie Rady Stanu. Izba wybierała ze swego grona marszałka, zatwierdzanego przez króla.