w latach 1963-1968 zespół ten ogłosił sześć prac naukowych związanych z techniką emulsji jądrowych oraz rekcjami jądrowymi. Jasielska pracowała również nad doktoratem, który obroniła 2 kwietnia 1969 na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Promotorem rozprawy, zatytułowanej Poziomy jądra Ti 49 wzbudzane w reakcji strippingu deuteronów, był prof. Grotowski. Od października 1964 była starszym asystentem w Zakładzie Fizyki Współczesnej katowickiej uczelni; we wrześniu 1967 została przeniesiona na stanowisko wykładowcy (potem adiunkta) w Kielecko-Radomskiej Wyższej Szkole Inżynierskiej w Kielcach (późniejsza Politechnika Świętokrzyska). Do 1972 kierowała tam Pracownią Fizyki. Odbyła staż w Instytucie Fizyki Jądrowej w Krakowie (1971/1972), uczestniczyła także w międzynarodowych konferencjach fizyków w Rumunii (tzw. "szkoła fizyki"). Niezależnie od podnoszenia kwalifikacji zawodowych uzupełniała wiedzę w innych dziedzinach, i to całkiem odmiennych – w 1966 uzyskała dyplom zaocznego Instytutu Wyższej Kultury Religijnej przy Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, a w 1970 ukończyła roczne studium historii najnowszej na Wieczorowym Uniwersytecie Marksizmu-Leninizmu w Kielcach.