2. z kronik chińskich i wietnamskich. W klasycznych pracach historycy (Maspero, Coedès, Majumdar) zakładali jedność państwową Czampy i utożsamiali postaci władców z obu źródeł występujące w tym samym czasie. I tak postać Chế Cũ utożsamiana była z królem Czampy Rudrawarmanem III. Nie ma jednak na to żadnych dowodów. Według M. Vickery’ego państwo króla Chế Cũ nie ma nic wspólnego z hinduistycznymi ośrodkami położonymi w dolinie rzeki Thu Bồn i dalej na południe. Michael Vickery, „Champa Revised.” ARI Working Paper, No. 37, 2005,., który w zamian za uwolnienie zgodził się oddać część swojego terytorium. W wyniku tej transakcji południowa granica Wietnamu została przesunięta w okolicę 17 równoleżnika, co zapoczątkowało proces nazywany w Wietnamie nam tiến – marsz na południe, czyli stopniowe przejmowanie terytoriów należących do południowych sąsiadów. Również wojna z Khmerami w I połowie XII w. zakończyła się odparciem wroga w 1150 r.
Na początku XII w. coraz większą rolę w państwie zaczął odgrywać ród Trầnów. W 1226 r.