Po śmierci Ngô Quyềna w 944 r. walka o władzę wybuchła z nowa siłą, a państwo się rozpadło w wyniku tzw. „buntu 12 władców” (wiet.: Loạn 12 Sứ Quân). W 968 r. przewagę zdobył Đinh Bộ Lĩnh, ogłosił się cesarzem Đại Cồ Việt (Wielkiego Państwa Wietnamskiego) i założył dynastię Đinh. W trakcie swego panowania zreformował administrację i rozpoczął proces regulacji praw własności ziemi. W 979 Đinh Bộ Lĩnh został zamordowany, a władzę wkrótce potem przejął regent jego nieletniego syna, dowódca armii . Do tronu zgłosił także pretensję południowy sąsiad Wietnamu, państwo , utożsamiane przez część historyków z Czampą. Zabiegi dyplomatyczne nie przyniosły rezultatów. Spór rozwiązała wielka armia Lê Hoàna, która spustoszyła kraj sąsiada. Nieudana była również interwencja Chin. W 981 r. armia chińskiej dynastii Song została rozbita na rzece Bạch Đằng, w podobny sposób jak w roku 938.
Zabezpieczywszy granice Lê Hoàn ogłosił się cesarzem przyjmując imię Lê Đại Hành. Założona przez niego dynastia Wczesna Lê panowała do 1009 r., do przewrotu pałacowego, w którym tron zdobył dowódca gwardii pałacowej , założyciel dynastii Lý.
Dynastia Lý