mały|Sierżant Edward Bolshefski z Dowództwa obszaru Wiednia (Vienna Area Command), członek sekcji G-5, wyznaczonej do pomocy "Dipisom", i James Rice, przedstawiciel terenowy Wspólnego Komitetu Dystrybucji Amerykańskich Żydów (American Jewish Joint Distribution Committee), podczas rozmowy z rodziną żydowskich Dipisów w wiedeńskim obozie dla uchodźców. Dipisi (od ang. displaced persons – osoby przemieszczone, w skrócie DPs) – określenie stosowane przez aliantów wobec osób, które w „wyniku wojny znalazły się poza swoim państwem i chcą albo wrócić do kraju, albo znaleźć nową ojczyznę, lecz bez pomocy uczynić tego nie mogą”.
W okresie bezpośrednio po zakończeniu II wojny światowej dipisami byli wcześniej wywiezieni na roboty przymusowe na teren III Rzeszy, przede wszystkim z terenów Europy Wschodniej, jeńcy wojenni oraz więźniowie uwolnieni z obozów koncentracyjnychKategorie te częściowo zachodziły na siebie, władze III Rzeszy często formalnie „zwalniały z niewoli” jeńców, zwłaszcza niższych rangą, aby pod pretekstem że zwolnionych nie dotyczą konwencje genewskie zatrudnić ich w charakterze przymusowych robotników cywilnych.