Ostatni raz w najlepszej trójce zawodów pucharowych znalazł się 27 stycznia 2008 roku w Chamonix, gdzie superkombinację ukończył na trzeciej pozycji. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 2003/2004, kiedy był dziesiąty w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji slalomu wywalczył Małą Kryształową Kulę. W klasyfikacji slalomistów był również drugi w sezonie 2004/2005, trzeci w sezonie 2002/2003 oraz piąty w sezonie 2001/2002. Zajął także czwarte miejsce w klasyfikacji kombinacji w sezonie 2005/2006.
W 2001 roku wystartował na mistrzostwach świata w St. Anton, gdzie był szósty w slalomie i czwarty w kombinacji, przegrywając walkę o medal ze Szwajcarem Paulem Accolą o 0,36 sekundy. Na rozgrywanych rok później igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City nie ukończył rywalizacji w slalomie, a w kombinacji ponownie był czwarty. Tym razem w walce o podium zwyciężył jego rodak, Benjamin Raich, który był lepszy o 0,46 sekundy. Pierwsze medale wywalczył podczas mistrzostw świata w Bormio w 2005 roku. Najpierw zajął drugie miejsce w slalomie, rozdzielając na podium Raicha oraz Włocha Giorgio Roccę. Następnie razem z Renate Götschl, Benjaminem Raichem, Kathrin Zettel, Michaelem Walchhoferem i Nicole Hosp drugie miejsce zajął także w zawodach drużynowych.