Konrad I głogowski (ur. między 1222 a 1231, zm. 6 sierpnia w 1273/1274) – książę głogowski (1251-1273/1274).
Genealogia Konrad I głogowski był czwartym pod względem starszeństwa synem Henryka II Pobożnego i królewny Anny, córki króla czeskiego Przemysła Ottokara I.
Krótkie współrządy z Bolesławem Rogatką thumb|Księstwo Śląskie w latach 1241–1243 Henryk Pobożny osierocił pięciu synów: Bolesława II Rogatkę (zm. 1278), Mieszka (zm. 1241/1242), Henryka III Białego (zm. 1266), Konrada I (zm. 1273/1274) i Władysława (zm. 1270). Po śmierci Henryka Pobożnego przez rok rządy na Śląsku sprawowała wdowa – regentka Anna. Realna władza nad całą dzielnicą śląską w latach 1242–1247 była w rękach Bolesława Rogatki.
Przypuszczalnie, już w wieku młodzieńczym Konrad jako czwarty dopiero z rzędu syn Henryka Pobożnego przeznaczony był do stanu duchownego. Decydujący wpływ na tę decyzję miała jego babka, księżna Jadwiga Śląska. Starając się o pełnienie funkcji kościelnych, rozpoczął nauki najpierw zapewne w kraju a później podjął studia na uniwersytecie paryskim. Z braku dokumentów źródłowych nie wiemy nic o studiach paryskich księcia Konrada. Karierę rozpoczął jako proboszcz głogowski. Natomiast będąc biskupem elektem zrzucił sutannę i ożenił się z Salomeą Odonicówną.