Maurice Klippel oraz Andre Feil w 1912 roku jako pierwsi opisali zespół nazwany później na ich cześć. Feil podzielił zespół na trzy typyFeil A. L'absence et la diminuaton des vertebres cervicales (etude cliniqueet pathogenique); le syndrome dereduction numerique cervicales. Theses de Paris; 1919.: typ I — następuje zrośnięcie kręgosłupa szyjnego typ II — zrośnięcie występuje tylko w jednym lub dwóch kręgach typ III — typ I lub II wraz z wadami odcinka piersiowego lub lędźwiowego kręgosłupa.
Leczenie zespołu Klippla-Feila jest objawowe i może obejmować chirurgię, która mogłaby pomóc przy szyjnej lub czaszkowoszyjnej niestabilności oraz ucisku na rdzeń kręgowy, a także aby poprawić skoliozę. Fizjoterapia także może być przydatna.
Rokowanie dla większości osób z zespołem Klippla-Feila jest dobre, pod warunkiem wczesnego i właściwego rozpoczęcia leczenia. Czynności, które mogłyby spowodować uszkodzenie szyi powinny być unikane.
Sugerowano, że na zespół Klippla-Feila cierpiał faraon Tutenchamon z XVIII dynastii, ale późniejsze prace nie potwierdziły tych przypuszczeń.
Przypisy
Kategoria:Choroby genetyczne Kategoria:Wady układu mięśniowo-szkieletowego Klippel-Feila, zespół Kategoria:Zespoły wad wrodzonych