obserwował pełne zaćmienie Słońca ze szczytu Gaławdur (3164 m n.p.m.)J.R.: K. Bolszakow, W. Wajnberg i P. Nikitin, Josif Iwanowicz Chodzko, uczonyj-geodezist, w: "Wierchy" R. 31 (1962), Kraków 1963, s. 285-286. W 1853 r. awansowano go do stopnia generała majora, a w 1862 r. do stopnia generała lejtnanta armii carskiej. Służbę w armii zakończył w 1867 r.
Po przejściu na emeryturę w dalszym ciągu prowadził prace kartograficzne w terenie. M. in. jeszcze w 1873 r., w sędziwym wieku, wszedł na lodowiec Dedworakski pod Kazbekiem na wysokości 2296 m n.p.m. Lecząc się w kaukaskich wodach mineralnych wykonał jeszcze w 1875 r. triangulację rejonu Esentuki, a wykonaną mapę tego terenu ofiarował kaukaskiemu oddziałowi rosyjskiego Towarzystwa Lekarskiego. Brał udział w pracach kaukaskiego oddziału Rosyjskiego Towarzystwa Geograficznego w Tyflisie, zajmując się szczególnie problemem ruchu kaukaskich lodowców. W 1868 r. za prace związane z triangulacją Kaukazu został odznaczony złotym medalem tego Towarzystwa. Był to pierwszy w dziejach Imperium Rosyjskiego przypadek wyróżnienia byłego politycznego zesłańca za zasługi dla nauki. W dowód uznania swoich osiągnięć został odznaczony także Orderem Orła Białego.